Majestat Najświętszej Maryi Panny, ukazany w Apokalipsie św. Jana jest nadprzyrodzony. Jej odzieniem są części wszechświata - słońce, księżyc i gwiazdy, które pobudzają serce człowieka do radosnej wdzięczności wobec Boga. "Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują". /1 Kor 2,9/ Każdy dar kochającego Boga, otrzymany tutaj na ziemi, jest radością duszy człowieka. Dar szczęścia wiecznego przewyższa możliwości poznawcze człowieka, toteż pozostaje nam wiara, na której winien być budowany każdy czyn miłości. Miłość Maryi do Boga i do każdego z nas była i jest nadzwyczajna. Jej radość w niebie jest również nadzwyczajna. Jako Matka Miłosierdzia pragnie Ona udziału swych dzieci w radości nieba. Zawierzając Jej nasze życie ufamy, że z Jej pomocą spełni się w naszym sercu obietnica Boga: Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca. 

Rozważając siódmą radość Maryi Panny, która wyprzedziła nas w pielgrzymce wiary, prośmy o Jej prowadzenie w naszym życiu i o to, aby czyniła naszą wiarę radosną i była Przyczyną wszelkiej radości w naszym życiu. 

Ojcze nasz, 10 Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen