Po trzech dniach bolesnych poszukiwań, Maryja i Józef odnajdują Jezusa w świątyni. Poszukiwania, aż do bólu serca, zaowocowały radosnym odnalezieniem. Jednocześnie Maryja i Józef odkrywają, że ich 12 - letnie Dziecko znajduje wielkie poważanie w gronie dorosłych i uczonych nauczycieli. Wszyscy byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. W kontekście tej radości i odkrycia, Maryja stawia pytanie: "Synu czemuś nam to uczynił?" Pytanie zdaje się zawierać ból Matki. Tymczasem odpowiedź Jezusa dotyka wielkiego planu zbawienia, który w swoim Synu postanowił zrealizować Ojciec: "Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?" Powrót do Nazaretu jest radosny, napełniony kolejną tajemnicą wielkich zamysłów Boga, które należy - tak jak Maryja - chować wiernie w swym sercu. 

Rozważając piątą radość Maryi, módlmy się o odwagę dla nas do przedkładania woli Bożej i relacji z Nim nad nasze ludzkie plany i relacje. 

Ojcze nasz, 10 Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu