Poddani nakazom sumienia, które dopiero wtedy doznaje pokoju, gdy spotka się z Bogiem, Trzej Mędrcy idą za gwiazdą - szczególnym darem od Boga - chcąc oddać pokłon Nowo-narodzonemu Królowi Wszechświata. Dla nich jest to powodem ogromnego szczęścia; dla Heroda - źródłem przerażenia. Gdy Mędrcy zobaczyli gwiazdę nad Betlejem, bardzo się uradowali. Świadkiem ich ogromnej radości oraz pokłonu jaki oddali Dziecięciu była Maryja. Ona wiedziała, że Jej Synowi należy się pokłon wszystkich królów świata, dlatego i Jej radość była wielka. Niestety, istnieją też królowie podobni do Heroda, którzy nie są w stanie uznać żadnej władzy nad sobą. Będąc przeciwni Bogu, pozostają udręczeniem i źródłem cierpienia dla swoich narodów. Złoto, kadzidło i mirra - to dary Mędrców. Podczas podróży powrotnej nie idą już do Heroda. Otrzymują bowiem nakaz, aby go pominąć, gdyż jego mentalność nie jest w stanie uradować się Nowonarodzonym Dziecięciem. Drogi Heroda trzeba pozostawić, gdyż mają na sobie piętno zbrodni, kłamstwa i beznadziei. 

Rozważając czwartą radość Najświętszej Maryi Panny, módlmy się o oczyszczenie naszych sumień z wszelkiego fałszu i zakłamania; módlmy się o uchronienie świata od zbrodniczych cywilizacji Herodów w czasach szczególnej próby naszej wiary i wierności Chrystusowi. 

Ojcze nasz, 10 Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu